Rolnictwo: także odpowiedzialne za emisje

Według danych Europejskiej Agencji Środowiska w 2006 roku, z całkowitej emisji gazów cieplarnianych w UE 30,9% przypadało na produkcję energii, 19,4% na sektor transportu, 14,6% na gospodarstwa domowe i usługi, 12,9% wytwarzało budownictwo i produkcja przemysłowa, 9,2% rolnictwo, 8,1% procesy przemysłowe, zaś na sektor utylizacji odpadów przypada 2,9% wszystkich emisji. Pozostałe szkodliwe emisje powstają w wyniku stosowania rozpuszczalników chemicznych i nieokreślonych procesów spalania. Parlament Europejski w rezolucji z 4 lutego 2009 roku kieruje do Komisji Europejskiej liczne wnioski i zalecenia dotyczące rolnictwa, leśnictwa i ochrony gleby. Zdaniem przedstawicieli Parlamentu Europejskiego, władze w Brukseli powinny w większym niż dotychczas stopniu zwrócić uwagę na wpływ rolnictwa na pochłanianie, jak i emisję gazów cieplarnianych do atmosfery.

Jak możemy wesprzeć polskie rolnictwo?

Bez precyzyjnego pomiaru emisji czy pochłaniania nie jest możliwa faktyczna ocena i wygenerowanie świadectw potrzebnych do obrotu prawami do emisji. "Technologia CIDG" jest kompleksowym rozwiązaniem umożliwiającym modernizację i planowanie wydajności polskiego rolnictwa. Rozwiązanie "Technologia CIDG" umożliwia ocenę stopnia pochłaniania CO2 przez uprawy roślinne, co oznacza dla polskich producentów rolnych realną szansę na sprzedaż uprawnień do emisji, zwłaszcza, że około 40% Polski to tereny rolnicze lub leśne.

System umożliwia producentom rolniczym zaplanowanie i realizowanie planu upraw z uwzględnieniem ich wpływu na sekwestrację węgla w glebie i roślinności. Czynnik ten ma niebagatelne znaczenie ekonomiczne, szczególnie na obszarach mniejszej intensywności upraw. "Technologia CIDG" zlicza także dla każdego areału wolumen zredukowanej emisji węgla w standaryzowane jednostki - Certfied Carbon Emission Reduction Credit (CCERs), które będą mogły brać udział w obrocie rynkowym.

"Technologia CIDG" - działanie
"Technologia CIDG" jest systemem stworzonym przez zespół firmy Crowley Technology, zaprojektowanym dla zaspokojenia rosnących potrzeb związanych z obliczaniem emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych (GHG – Greenhouse Gas). System został zaprojektowany tak, by właściciele gospodarstw rolnych mogli samodzielnie przeprowadzić obliczenia, zweryfikować je i uzyskać od autoryzowanej firmy certyfikaty emisji.

GreenCert™ składa się z czterech kluczowych komponentów:

1. internetowego systemu wprowadzania danych;

2. klienckiej bazy danych;

3. systemu informacji geograficznej (GIS - Geographic Information System; służącego do wprowadzania, gromadzenia, przetwarzania oraz wizualizacji danych geograficznych, którego jedną z funkcji jest wspomaganie procesu decyzyjnego), zawierającego dane o glebie, klimacie i historycznych parametrach użycia gruntów na danym terenie;

4. bio-geo-chemicznego modelu ekosystemu CENTURY, pokazującego pochłanianie związków węgla (C) oraz azotu (N) przez wiele rodzajów ekosystemów, w tym sawannę, lasy czy ekosystemy rolne.

Pierwszy z elementów – przyjazny, oparty na przeglądarce internetowej system wprowadzania danych – umożliwia użytkownikowi wprowadzenie podstawowych danych o historii upraw na przestrzeni ostatnich lat, stosowanych nawozach itp. Informacji niezbędnych do wstępnego oszacowania pochłaniania przez jego areał związków węgla. System informacji geograficznej GIS oraz baza danych upraw uzupełnia, których nie wprowadził rolnik. Te dane są danymi wejściowymi do uruchomienia modelu CENTURY, który szacuje roczne zmiany w zasobach węgla w gruncie. Dalsze symulacje z zastosowaniem modelu Monte-Carlo służą określeniu dokładności pomiaru oraz scenariuszy prawdopodobieństwa. W efekcie powstają autoryzowane modele pokazujące możliwości uzyskania certyfikatów emisji CCER w zależności od przyszłego sposobu użycia danego areału.

Mimo, iż naturalne źródła emisji gazów cieplarnianych przekraczają 20-krotnie źródła wytworzone przez człowieka, przyjmuje się, że właśnie człowiek ma znaczący (i kontrolowalny) wpływ na wzrost globalnej temperatury i zmiany klimatyczne.
Do aktywności człowieka, zwiększających poziom emisji gazów cieplarnianych zaliczamy:

  • spalanie paliw kopalnych (ropa, wegiel – emisja dwutlenku );
  • wycinanie/wypalanie lasów (redukcja pochłaniania CO2;
  • chów bydła (wytwarzanie metanu);
  • nawożenie gleby (wzrost poziomu związków azotu w glebie, powstawanie N2O);
  • używanie gazów cieplarnianych w przemyśle (ozon, freony itd.).